Kaszuby łączą w sobie urok piaszczystych plaż Pomorza Zachodniego oraz mazurskich lasów i jezior. Piękna kultura, własny język, bogata tradycja i ogromne umiłowanie przyrody, pozwoliły na zachowanie wartości, które z dzisiejszym nowoczesnym światem, tworzą jedyny w swoim rodzaju krajobraz. Pełno w nim ciepła i niezgłębionej tajemnicy, spokoju i przytulności. Spotykamy tu morze spokojne i morze wzburzone w czasie sztormu, odbicie lasów i pagórków w lustrach jeziornych wód. Szwajcaria Kaszubska – najpiękniejsza część Pojezierza, gdzie wysokości względne dochodzą do 170m., rzeki płyną bystro, na stromych łąkach pasą się owce i krowy, a szosy wiją się serpentynami, jak w górach.

Urokowi Kaszub dodaje również gęsta sieć linii kolejowych, budowanych niekiedy przy bardzo trudnych warunkach terenowych. Tory kolejowe układane były niemalże na zboczach wzniesień lub na stromych brzegach jezior. Najważniejszą linią kolejową jest historyczna Magistrala Węglowa Śląsk - Porty, oznaczona w instrukcji D29 numerem 201 Nowa Wieś Wielka - Gdynia Port osiągająca maksymalne pochylenie rzędu 12 promil na odcinku Gdańsk Osowa - Gdynia Główna Osobowa ! Sercem Kaszub jest Kościerzyna - niegdyś ważna parowozownia obsługująca ciężkie pociągi węglowe ze Śląska na Wybrzeże parowozami serii Tr203, Ty246, Ty4. Dziś znajduje się tutaj Skansen, w którym dzięki ogromnym zaangażowaniu miłośników kolei (głównie PTMKŻ Gdynia) zgromadzono pokaźną kolekcję lokomotyw parowych, spalinowych oraz wagonów motorowych których nie spotkamy już na szlakach PKP (m.in. SP47, SR61, SN52, SP45, ET21, EW90). To właśnie tutaj nawadniano i nawęglano parowozy obsługujące w ostatnich latach popularny pociąg turystyczny "Costerina" kursujący sezonowo w soboty i niedziele na trasie Gdynia - Lipusz. To właśnie "Costerina" przyczyniła się do podniesienia walorów turystycznych Kaszub, nie tylko wśród miłośników kolei, ale także zwykłych mieszkańców. 

Słoneczny poranek na stacji Gdynia Główna Osobowa. Ol49-59 wypożyczona z parowozowni Wolsztyn gotowa do odjazdu do Lipusza z poc. turystycznym 90138 "Costerina". Tym razem skład zestawiony jest z jednego brankardu do przewozu rowerów oraz trzech "ryflaków" 102A. 18.07.1999 r.

 Fot. Jan Jakub Remisiewicz

 "Costerina" w pełnym biegu. Kilka minut po starcie z Gdyni Głównej Osobowej pociąg musi pokonać duże wzniesienie - nawet do 12 promil, aby dojechać do stacji Gdynia Wielki Kack. Jest to jedyny odcinek dwutorowy na całej historycznej magistrali węglowej Nowa Wieś Wielka - Gdynia Port. Tym razem skład ciągnie Ol49-71 z parowozowni Kościerzyna, uzupełniony o historyczny wagon 1 klasy z przedziałami, tzw. "szczupak". 22.08.1998 r.

 Fot. Jan Jakub Remisiewicz

Ciężkie wydechy parowozu słychać było na całej długości tzw. wielkiego wykopu kilkaset metrów przed stacją Gdynia Wielki Kack. Trudny profil odcinka sprawiał, że węgla zużywano tutaj wyjątkowo dużo. Ol49-59, 25.07.1999 r.

 Fot. Jan Jakub Remisiewicz

 

 

Ostatnie setki metrów, gdy ciśnienie pary w kotle osiąga maksymalne wartości. Karkołomny podjazd pod Gdańsk Osowę. Tutaj liczy się spryt i doświadczenie maszynisty, aby odpowiednio dobrać ustawienie przepustnicy i stawidła, gdyż tylko wtedy pociąg będzie mógł pokonać wzniesienie z odpowiednią prędkością. Ol49-59, 24.07.1999 r.

Fot. Jan Jakub Remisiewicz

Leśny odcinek Rębiechowo - Pępowo Kartuskie. Deszczowy i mglisty poranek towarzyszy pociągowi 90138 "Costerina" z Gdyni do Lipusza. Skład ciągnie Ol49-71 z udekorowanymi drzwiami dymnicy - tablica okolicznościowa "600 lat Kościerzyny". Od stacji Gdańsk Osowa linia jest jednotorowa. 12.07.1998 r. 

Jan Jakub Remisiewicz

 

Kolejna stacja. Żukowo. Okazały trójprzęsłowy most kratownicowy z jazdą górą rozciągnięty nad rzeką Słupioną (dopływ rz. Radunii). Ol49-23 z parowozowni Wolsztyn, 04.07.l999 r.

Fot. Jan Jakub Remisiewicz

 

Somonino - lokalny węzeł kolejowy. Zbiegają się tutaj linie z Kartuz, Kościerzyny i Gdyni. "Costerina" prowadzona Ol49-71 krzyżuje się z pociągiem osobowym 66126 Lębork - Somonino - Gdynia
 prowadzonym autobusem szynowym SA102-003. 15.08.1998 r.

Fot. Robert Szczepaniak

 

Kolejne ujęcie z Somonina - widoczna wciąż czynna kształtowa sygnalizacja! 

Fot. Jan Jakub Remisiewicz

 

Wieżyca. Malownicza miejscowość w samym sercu Kaszub. To tutaj wznosi się szczyt "Wieżyca" o wysokości 328 m.n.p.m. Stacja kolejowa położona jest u podnóża góry, a tory dochodzą do niej krętymi serpentynami. Niestety, w 2000 roku stacja została zdegradowana do roli przystanku osobowego. Ol49-23, 10.07.1999 r.

Fot. Jan Jakub Remisiewicz

 

 

 

Szlak Skorzewo - Kościerzyna. Dalszy ciąg malowniczej wycieczki między jeziorami i lasami Kaszub. Nadal zachowane słupy teletechniczne z kompletnym okablowaniem. Ol49-71, 18.07.1998 r.

Fot. Jan Jakub Remisiewicz

Ostatnie setki metrów przed stacją Kościerzyna. Kłęby dymu osnuwającego parowóz świadczą o tym, że maszynista już zamknął przepustnicę i przygotowuje się do hamowania składu przed wjazdem na stację. Ol49-71, 15.08.1998 r.

 

Fot. Jan Jakub Remisiewicz

 

 

 

Dla tych, którzy nadal nie wierzą, że na Kaszubach pociąg potrafi przejechać przez "plażę" - kolejne ujęcie. "Costerina" opuszczając sosnowe lasy, mija ludzi kąpiących się w jeziorze, aby za kilka minut majestatycznie wjechać w perony stacji Kościerzyna. Dla nas to rarytas, dla tubylców to codzienność. Ol49-71, 26.07.1998 r.

Fot. Jan Jakub Remisiewicz

Wiadukty kościerskiego węzła. Na pierwszym planie tor z Lipusza, wchodzący bezkolizyjnie nad linią 201 do stacji Kościerzyna. Ol49-71, 26.07.1998 r.

Fot. Jan Jakub Remisiewicz

 

 

Kościerzyna. Kilkanaście minut postoju. Przed dalszą drogą do Lipusz parowóz musi zostać nawodniony oraz nawęglony w zasieku węglowym.. Dobra pora, aby zwiedzić skansen i znajdujące się tam eksponaty. Ol49-59, 21.08.1999 r.

Fot. Jan Jakub Remisiewicz